Nawigacja

· Strona główna

· Galeria zdjęć

Sanktuarium

· Święta Anna - patronka

· Program uroczyst. 2017

· Skład personalny

· Bractwo Świętej Anny

· Biblioteka Sanktuarium

· Historia Sanktuarium

· Historyczne daty

· Pomnik historii

· 300-lecie kalwarii

· Papieski dzień sanktuarium

· Chór Bazyliki św. Anny

Parafia

· O parafii

· Kancelaria

· Orkiestra parafialna

Góra św. Anny

· Góra św. Anny

· Dojazd na Górę Św. Anny

· Mapa Interaktywna

· Ośrodki pielgrzymkowe

· Droga św. Jakuba

Franciszkański świat

· Prowincja św. Jadwigi

· Ośrodek misyjny

· Franciszkanie w Polsce

· Kuria Generalna

Inne

· Szukaj

· Kontakt


Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło


Dane Teleadresowe

Klasztor Franciszkanów
ul. Klasztorna 6,
47-154 Góra Św. Anny

Zgłaszanie pielgrzymek:
tel. 77 463 09 00

Klasztor:
tel. 77 463 09 00,
fax 77 463 09 28

Konto bankowe:
55 1090 2239 0000 0005 7600 1919
SWIFT: WBKPPLPP
lub 44 1600 1156 1847
6991 7000 0017

SWIFT: PPABPLPK


Bractwo świętej Anny
Od średniowiecza jedną z ważnych form życia religijnego stanowiły stowarzyszenia religijne zwane bractwami. Również kult św. Anny z Góry Chełmskiej szerzyło Bractwo św. Anny, liczące w przeszłości wielu członków. Papież Benedykt XIV nadał mu w 1753 roku wiele odpustów.


Kult św. Anny

Do rozwoju kultu św. Anny przyczyniła się pobożność szerokich rzesz wiernych, którzy dopatrywali się szczególnego związku św. Anny z ich własnym życiem. Dlatego też kult św. Anny już od najdawniejszych czasów bardzo głęboko przeniknął w życie chrześcijan.

Od połowy XV w. w Europie zachodniej św. Anna jako babka Jezusa i matka Maryi stała się szczególną opiekunką rodzin oraz kobiet bezdzietnych, matek i wdów. W opinii wiernych św. Anna szczególnie się opiekowała młodą panią i małżonkami oraz całym ich domostwem. Opiece św. Anny bardzo często powierzano kobiety oczekujące narodzin dziecka, którym udzielano specjalnego błogosławieństwa przed figurą lub ołtarzem Jej poświęconym. Świętą wzywano na pomoc w czasie chorób i szerzących się zaraz.

Kult św. Anny, jako patronki małżeństw, matek, babć i wdów, natrafił na Górnym Śląsku na podatny grunt pobożności. Lud śląski odznacza się głębokim poczuciem więzi rodzinnych. To tu szczególnego znaczenia nabiera słowo "babcia", "oma" lub "starka".

Do dnia dzisiejszego odwiedzający Sanktuarium na Górze św. Anny widzą w Patronce tego miejsca niezawodną pomoc i do Niej się uciekają w trudnych momentach swojego życia. Tu bardzo często opiece św. Anny powierzane są całe rodziny, przychodzą do Niej małżonkowie prosić o potomstwo i za nie dziękować. Tu również w błagalnym geście często wznoszą się ręce proszących o zdrowie.

Od ponad pięciu wieków wszystkim pielgrzymom przybywającym na to miejsce św. Anna wskazuje właściwą drogę, którą mają kroczyć, a tą drogą jest Jezus.

Statut Bractwa

Struktura Bractwa
- Głównym ośrodkiem Bractwa św. Anny jest Sanktuarium św. Anny Samotrzeciej na Górze św. Anny.
- Moderatorem Bractwa jest Kustosz Sanktuarium na Górze św. Anny lub inny wyznaczony przez niego ojciec.
Cel Bractwa
- Szerzyć wśród bliskich kult św. Anny.
- Troszczyć się o jedność i miłość w rodzinach.
- Modlić się w intencji matek oczekujących potomstwa.
- Zadbać o chrześcijańskie wychowanie dzieci i pomagać rodzinom wielodzietnym.
- Roztropnie i z miłością przyczyniać się do pojednania ludzi poróżnionych ze sobą lub wrogo do siebie ustosunkowanych.
Członkowie Bractwa
- Członkiem Bractwa może być katolik, który skończył 18 rok życia.
- Do Bractwa może należeć zarówno duchowny, jak i świecki.
- Członkiem Bractwa nie może zostać ten, kto publicznie odstąpił od wiary katolickiej, albo zerwał wspólnotę kościelną.
Obowiązki członków Bractwa
- W każdy wtorek, tj. w dniu poświęconym św. Annie, w miarę możliwości uczestniczyć we Mszy świętej i modlić się w intencjach Bractwa i za członków Bractwa.
- W uroczystość św. Anny odbyć pielgrzymkę do Sanktuarium na Górze św. Anny lub uczestniczyć we Mszy świętej w swoim kościele parafialnym.
Przyjęcie do Bractwa
- Aby zostać członkiem Bractwa należy wyrazić pisemną wolę i przesłać ją na adres Bractwa.
- Przyjętego do Bractwa nowego członka wpisuje się do przechowywanej w klasztorze na Górze św. Anny Księgi Bractwa.




- Podanie o przyjęcie do Bractwa Św. Anny (pdf)





a) Średniowiecze
Badacze katoliccy wywodzą początki bractw z działalności pierwszej gminy chrześcijańskiej w Jerozolimie.

Chrześcijanie uczestnicząc w Eucharystii, która jest symbolem jedności Ciała Mistycznego, ściśle jednoczyli się miedzy sobą. W ich przekonaniu Kościół był prawdziwym bractwem i jedynym znakiem miłosierdzia. Bractwo osiągało swoje apogeum, kiedy wszyscy wierzący byli razem i wszystko mieli wspólne.

Idei bractwa w takiej formie nie udało się długo utrzymać, bowiem w miarę rozwoju chrześcijaństwa wzmagał się nacisk czynników zewnętrznych i konieczność przystosowania się do nowych warunków. Na skutek wzrostu prześladowań doszło także do kryzysu bractw, a nawet do ich upadku; przetrwała jednak idea zbiorowego działania wiernych.

We wczesnym średniowieczu pierwsze bractwa powstały na zachodzie Europy, jako wyraz dążenia do uzyskania pomocy w życiu doczesnym i po śmierci. Dwaj wielcy święci tego okresu, św. Beda i św. Bonifacy, byli w swoich krajach propagatorami stowarzyszeń modlitewnych.

Idea bractw duchownych odżyła w następnych wiekach i przyczyniła się do powstania w klasztorach grup modlitewnych, które z kolei w czasach Karolingów doprowadziły do utworzenia związków klasztorów.

Dość wcześnie dało się zauważyć dążenie ludzi świeckich do udziału w modłach klasztornych. Wyrazem tego było polecanie się modlitwom zakonników, najczęściej dla uzyskania zbawienia własnej duszy, dusz rodziców i krewnych.

Z czasem powstały specjalne bractwa kaznodziejsko-modlitewne związane z zakonem, ale ze znaczną przewagą świeckich. Bractwa te usamodzielniały się i prowadziły niezależną działalność. W X wieku istniało wiele bractw we Włoszech. Ich specyfiką był mieszany skład złożony z duchownych i świeckich, mężczyzn i kobiet. Wszystkich łączyła chęć uprawiania wspólnych praktyk religijnych, specjalnych ćwiczeń duchowych oraz spełnianie dobrych uczynków. Członkowie świeccy mieli obowiązek pomagać chorym i biednym współbraciom, zaś duchowni powinni odprawiać 7 mszy św.

Wydaje się, że już w XIII w. ukształtowały się określone rodzaje bractw. Przyjmuje się najczęściej, że kryterium podziału bractw na pewne typy jest rodzaj poświęcenia, względnie głównego patrona bractwa; będą to więc bractwa poświęcone Bogu, świętym, częściej Najświętszej Maryi Pannie.

Drugie kryterium działalności brackiej stanowiła działalność charytatywna wobec bliźnich. Zakładano szpitale, udzielano w wielu miastach wsparcia moralnego i materialnego. Wyrazem tego było powstanie w XIII w. wielu bractw Ducha św., członkowie tego bractwa zajęli się opieką nad chorymi.

Do dzisiaj nie znamy dokładnej liczby bractw, które zajmowały się akcją charytatywną wśród chorych, ubogich, cudzoziemców, pielgrzymów, umierających itp. Bractwa były wszędzie, stosownie do nauki chrześcijańskiej i wskazania Ewangelii: "Cokolwiek uczyniliście jednemu z tych maluczkich, mnieście uczynili" (Mt 25,40).

Charakterystycznymi dla średniowiecza były inne liczne bractwa jak np.: budowniczych mostów, biczowników i wiele innych.

W tym czasie ogromną wagę przywiązywał Kościół do walki o czystość wiary, zagrożonej na początku XIII w. przez liczne herezje. Do walki z nimi włączyły się tzw. Bractwa rycerskie, najbardziej znane było bractwo białe.

Wszystkie Bractwa miały za cel: umacnianie swoich członków w wierze poprzez praktyki religijne, oraz udzielanie
  swym członkom pomocy duchowej i materialnej. Dla ułatwiania wykonywania praktyk religijnych bractwa starały się o uzyskanie osobnych kaplic, które obsługiwali wyznaczeni kapelani, jak też osobnych świąt i nabożeństw.

 

b) Czasy nowożytne
Wiek XVI zaznaczył się nadzwyczajnym rozwojem bractw. Kiedy Kościół i jego nauka narażone były na ataki zwolenników Reformacji, nastąpiła konsolidacja katolików i dążenie do łączenia się w większe grupy.

Wobec zaprzeczenia przez protestantów obecności Chrystusa w Eucharystii, katolicy zaczęli rozpowszechniać kult Najświętszego Sakramentu, m.in. poprzez święto Bożego Ciała, istniejące od XIII wieku oraz przez zakładanie bractw poświęconych kultowi Eucharystii.

Podobnie jak w średniowieczu, istniały także w tym okresie bractwa rycerskie, mające na celu walkę z heretykami, jak np. wielkie bractwo pod wezwaniem Męki Pańskiej, bractwo Imienia Jezus oraz bractwo św. Anny. Ich członkowie, obok innych przyrzeczeń składali zobowiązanie do poniesienia najwyższej ofiary w obronie wiary oraz przysięgę posłuszeństwa papieżowi, biskupowi, królowi, przełożonym bractwa oraz przywódcom wojskowym Ligi katolickiej.

Wiek XVIII doprowadził do zahamowania rozwoju bractw, a następnie do regresu, m.in. z powodu krytyki ich działalności przez filozofów i publicystów wieku Oświecenia.

 

c) Rozwój bractw w Polsce
Pierwsze bractwa na ziemiach polskich powstały w XII wieku w klasztorze benedyktyńskim w Lubiniu. W XII wieku powstawały bractwa szpitalne w Środzie Śląskiej przy konwencie benedyktynów, w Ziębicach przy szpitalu świętych Piotra i Pawła oraz w Polkowicach przy szpitalu Świętego Ducha. W 1347 roku powstaje pierwsze bractwo Najświętszego Sakramentu w Krakowie. W następnych latach powstają liczne bractwa ku czci Matki Bożej i świętych.

Organizacje brackie w Polsce wykazywały zróżnicowanie członków w zależności od składu społecznego i zawodowego, a także celów działalności. Wydaje się, że odwrotnie niż na Śląsku istniało rozgraniczenie między bractwami działającymi w miastach i przeznaczonymi dla mieszczan, a bractwami erygowanymi przy klasztorach fundowanych najczęściej przez magnatów.

Całkowicie unikalną pozycję zajmowały cztery bractwa: Aniołów Stróżów, Różańcowe, św. Anny i Koronacji Matki Boskiej Częstochowskiej. Wśród członków przeważała szlachta z całej Rzeczpospolitej, nie brak było mieszczan i ludności wiejskiej.

Rozwój bractw odbywał się przez oddziaływanie różnych czynników, tak zewnętrznych jak i wewnętrznych. Na przełomie XVI i XVII wieku doszło do zasadniczej przemiany, gdyż zamiast takich bractw jak: ubogich, miłosierdzia, stanowych, których początki sięgały średniowiecza, zaczęły powstawać bractwa związane z poszczególnymi zakonami. Obok sodalicji studenckich, powstających pod opieką jezuitów, dominikanie rozwijali bractwa różańcowe; karmelici szkaplerzne; franciszkanie św. Anny, św. Antoniego Padewskiego, św. Franciszka z Asyżu, Męki Pańskiej, Niepokalanego Poczęcia NMP, Pocieszenia NMP; augustianie paska św. Augustyna; paulini Aniołów Stróżów.

Bractwa i stowarzyszenia religijne działające na ziemiach polskich były erygowane w oparciu o przepisy obowiązujące w całym Kościele katolickim, a mianowicie: naboru członków, form samorządów, obowiązków i przywilejów.




Międzynarodowe wyróżnienie

Dekret o ustanowieniu Międzynarodowego Sanktuarium świętej Anny Matki Najświętszej Maryi Panny w Górze Świętej Anny, diecezja opolska


Porządek Mszy św.

Niedziela i święta:

7.00, 8.30, 10.00, 11.30; 15.30 (j. niem.), 17.00
nabożeństwo - 14.00



Dni Powszednie:

w czasie letnim:
godz. 6.30,
w czasie zimowym:
godz. 7.00.

Od 1 V do 31 X msza św. dla pielgrzymów: godz. 11.00



Błogosławieństwo matek oczekujących potomstwa w drugą niedzielę miesiąca na Mszy św. o godz. 11.30.



W każdy wtorek koronka do św. Anny o godz. 6:00 i Msza św. za żyjących i zmarłych dobrodziejów Bazyliki, Kalwarii i klasztoru



W II niedzielę miesiąca o godz. 14.00 nabożeństwo do św. Anny



Od maja do października każdego 13-tego nabożeństwo fatimskie i procesja z figurą Matki Boskiej Fatimskiej o godz. 18:00



Okazja do spowiedzi pół godz. przede Mszą św. oraz po zgłoszeniu na furcie.



Zapraszamy do słuchania transmisji Mszy św. z naszej Bazyliki o godz. 10:00 w Radiu Doxa w trzecią niedzielę miesiąca.





Polecane linki







Spotkania na Górze św. Annie dla A-A i Al.-Anon




Odnawialne źródła energii
na Górze św. Annie


Facebook

ZOBACZ NASZ FANPAGE
NA FACEBOOK'U



6,069,471 unikalnych wizyt Webdesign: alfsoft.net

UWAGA! Ten serwis uzywa cookies.
Brak zmiany ustawienia przegladarki oznacza zgod na to